Boomzorg Scholar: Boomsoort en watergift bepalen succes van nieuwe stadsbomen |
|
|
|
|
 |
| 103 sec |
Het aanplanten van bomen in steden wordt steeds belangrijker om hittestress tegen te gaan, maar het succes van nieuwe aanplant hangt sterk af van boomsoort, watergift en de mate van verharding in de omgeving. Dat blijkt uit een veldonderzoek in de Amerikaanse stad Dayton in Ohio, waarin onderzoekers de vestiging van 640 jonge bomen volgden tijdens een warm groeiseizoen.
Stedelijke bomen kunnen de temperatuur verlagen, water vasthouden en biodiversiteit ondersteunen. Tegelijkertijd maken hitte-eilanden, droogte en beperkte beheerbudgetten het steeds moeilijker om jonge bomen succesvol te laten aanslaan. Vooral voormalige industriesteden met beperkte financiële middelen kampen daarmee.
Acht soorten onderzocht
De onderzoekers plantten in 2024 acht inheemse boomsoorten op twintig locaties verspreid door Dayton. Daarbij varieerden zij zowel de watergift als de hoeveelheid verhard oppervlak binnen een straal van 500 meter rond de plantlocaties. Verharding werd gebruikt als maat voor de lokale hittebelasting.
De proef omvatte vier behandelingen: geen extra water, maandelijks water geven, tweewekelijks water geven en het gebruik van zogenoemde gator bags, waterzakken die langzaam vocht afgeven aan de boom.
Grote verschillen tussen soorten
Na één groeiseizoen bleek gemiddeld nog 48 procent van de bomen in leven. De verschillen tussen soorten waren echter groot. Acer rubrum behaalde met 91 procent de hoogste overleving. Ook Catalpa speciosa en Gleditsia triacanthos presteerden relatief goed. Daartegenover stonden Nyssa sylvatica en Quercus alba, waarvan respectievelijk slechts tien en vijftien procent van de bomen overleefde.
Volgens de onderzoekers speelde ook de kwaliteit van het plantmateriaal een belangrijke rol. Sommige soorten arriveerden al in matige conditie vanuit de kwekerij, wat mogelijk heeft bijgedragen aan de lage overleving.
Hitte vergroot risico's
De mate van verharding rond de plantlocaties bleek een belangrijke factor. Op warmere locaties met veel verhard oppervlak namen overleving en vitaliteit van verschillende soorten af. Vooral zwarte tupelo en trompetboom reageerden gevoelig op toenemende verharding. Rode esdoorn, trompetboom en valse christusdoorn bleken daarentegen relatief goed bestand tegen hitte en droogte.
De meest succesvolle irrigatiemethode was het gebruik van gator bags. Die leverden voor de meeste soorten de hoogste overlevingskansen op. De onderzoekers plaatsten daar wel een kanttekening bij: de aanschaf- en vervangingskosten van deze systemen zijn aanzienlijk. Bovendien raakten veel waterzakken tijdens het onderzoek beschadigd door maaibeheer of vandalisme.
Niet alleen klimaat, ook menselijk gedrag
Opvallend was dat een groot deel van de uitval niet werd veroorzaakt door droogte of hitte, maar door menselijke activiteiten. Van de 640 aangeplante bomen verdwenen er 53 volledig uit het onderzoek. Op één locatie gingen zelfs 30 van de 32 bomen verloren door beschadiging of verwijdering.
De onderzoekers concluderen dat stedelijke herbebossing vraagt om maatwerk. Boomsoort, beschikbare middelen voor nazorg en de lokale hittebelasting moeten gezamenlijk worden meegewogen. Tegelijkertijd waarschuwen zij ervoor om uitsluitend de best presterende soorten aan te planten. Een gevarieerd bomenbestand blijft volgens hen essentieel om stedelijke bossen weerbaar te houden tegen ziekten, plagen en toekomstige klimaatverandering.
Boomzorg Scholar
Boomzorg Scholar is een initiatief van vakblad Boomzorg waarbij wetenschappelijke artikelen worden vertaald naar de praktijk. Dit keer op basis van het artikel Building climate resilient urban forests: Impacts of irrigation and heat on tree establishment in a legacy city in Urban Forestry & Urban Greening (2026, Volume 120).
|
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
