Zelfgroeiend huis voor grote grazers |
|
|
|
|
 |
| 30 sec |
In De Staart is er met wilgen een zelfgroeiend huis gemaakt voor grote grazers. De wilgentakken met een doorsnee van ongeveer 10 cm worden in een cirkel van 3 meter aan doorsnee in de grond ingegraven. De onderste helft krijgt wortels, de bovenste helft takjes met blaadjes.
| Aan de buitenzijde hebben grote grazers de bast voor een deel afgeknabbeld. Bij de zij- en achterkanten kunnen de dieren niet bij. Zo kan de holle bolle wilg in leven blijven, ondanks de vreetschade. Als losse alleenstaande w |
In de loop van enkele jaren zullen de gestoken takken met elkaar vergroeien tot één dikke ronde holle wilgenboom. Eén veilig huis voor de wilgen zelf, én een wind schuilplaats voor de grote wilde grazers. Om zo een huis te laten bouwen door jonge boompjes in een gekozen configuratie te plaatsen, en die boompjes het eigenlijke bouwen te laten doen, is het uiteindelijke doel.
Dit eerste project is niet bedoeld als een studie object voor geïnteresseerden. Wat gaat er goed, wat kan beter en wat lijkt helemaal verkeerd. Het “zelfgroeiend huis” staat in natuurgebied De Staart in Oud-Beijerland.
Indiener
NatureArchitects
Henk van der Weijst
|
 | | Konikpaarden zijn bewoners van De Staart die op een natuurlijke manier gebruik maken van dit wilgen in haar jeugd stadium. Ook mensen kunnen van de buitenzijde genieten, maar daar heb ik nog geen foto van. |
|
|
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
|
 |
|
Huib Sneep
Huib Sneep | boomexpert
maandag 18 mei 2026 |
|
uit ervaring met geluidschermen van wilgenslieten is in de 80-er jaren gebleken dat wilgen niet aan elkaar zullen groeien. Zodra je ze vlakbij elkaar zet stopt de diktegroei. Uiteindelijk blijft één op de 5 tot 6 slieten leven en groeit in dikte. |
|
|
|
|
|
Jitze Kopinga
maandag 18 mei 2026 |
|
De observaties van Huib kloppen met resultaten uit de zgn. Nelders proeven, ook wel Nelders wielen genoemd, waar in een proef-design de plantafstanden gaandeweg steeds kleiner zijn. Overigens bleek in ons onderzoek destijds aan wilgenschermen dat de bomen vanwege de verzwakking door onderlinge concurrentie extra gevoelig werden voor de zwarte kanker (Glomerella spp.) wat in veel situaties de finale nekslag was. |
|
|
|
 |
|
Henk van der Weijst
Henk van der Weijst | Hout vertaler
dinsdag 30 juni 2026 |
|
De voor en tegens van dit via een kunstwerk opgezet door vrijwilligers ter ere van het 50 jarig bestaan van het Hoekse Waard Landschap zijn waard om vernoemd te worden. Daar door het HWL gevraagd werd voor gebruik van tenen van de voor die regio karakteristieke wilgen, zijn het dus wilgentenen geworden. Wilgen zijn erkende pioniers bomen, zo ook dit kust project. Niet bedoeld als eind product, maar als startpunt. Om van te leren. Door te kijken wat er zoal wel als niet gebeurd ter plekke en wat al geobserveerd is bij eerdere gelegenheden,
Zo kunnen de goede onderdelen behouden blijven, en de verkeerde onderdelen anders ingevuld worden.
Blijkt dat wilgen niet met elkaar willen vergroeien, welke bomen doen dat dan wel.
Als een dergelijke opstelling schaduw biedt aan grote grazers in een natuurgebied kun je dat ook voorstellen als niet omwaaiende compositie bomen in stedelijke omgevingen. Gezien de recente hitte golf is daar een grote vraag naar. |
|
|
|
