De eerste editie van Boomzorg van 2026 staat in het teken van keuzes maken in beheer, uitvoering en beleid, in een vakgebied waar de druk op bomen én professionals toeneemt. In meerdere artikelen komt naar voren dat goed bomenbeheer minder draait om regels en middelen, en meer om kennis, samenwerking en consequente uitvoering. Een belangrijk inhoudelijk zwaartepunt ligt bij beheerstrategieën. Het artikel over modern iepenbeheer laat zien dat iepziekte niet alleen een kwestie is van resistente rassen, maar vooral van discipline, snelle sanering en regionale samenwerking. Friesland en Amsterdam dienen daarbij als voorbeeld van wat langdurig en collectief beheer kan opleveren. Ook bij populieren pleit Boomzorg voor nuance: grootschalige kap is vaak het gevolg van kennisverlies en verkeerde keuzes, niet van onveilig boomgedrag. Op uitvoerend niveau is er aandacht voor eenvoud en vakmanschap. Beeldbestekken in de boomzorg laten zien hoe minder detail en meer verantwoordelijkheid bij de aannemer kunnen leiden tot rust, lagere kosten en gezondere bomen. Tegelijk wordt innovatie praktisch benaderd, zoals bij de draaibare versnipperaar met bunker, ontwikkeld vanuit de dagelijkse praktijk van boomverzorgers. Kennisontwikkeling vormt een rode draad in het blad. In Boomzorg Scholar wordt nieuw onderzoek vertaald naar de praktijk, met korstmossen als indicator voor stedelijke hitte. Daarnaast is er aandacht voor opleiding en certificering, onder meer in de discussie over hercertificering van ETT’ers, waarin zowel het belang van bijscholing als de spanning rond verworven rechten wordt belicht. Tot slot laat het portret van boomadviseur Erik Fidder zien hoe langetermijndenken, bomentijd en natuurvolgend beheer steeds vaker richtinggevend worden. Deze eerste editie schetst daarmee een vakgebied dat zoekt naar balans tussen veiligheid, ecologie en realistische uitvoering.
